تحولات افغانستان به نفع منطقه و ایران نیست

جنایات اخیر گروهک طالبان بویژه در استان فاریاب و دیگر مناطق اشغالی افغانستان نشان می دهد که قساوت طالبان ذاتی است و گذر زمان تغییری در آن ایجاد نمی کند. مثل منافقین جلاد.!
بنابر این تهدیدات نوظهور این گروه در افغانستان علیه مردم این کشور کاملا جدی است و اساسا هیچ نوع مذاکره ای با این گروه در راستاي مشارکت‌ سیاسی و تفاهم با دولت فعلی و دیگر گروههای موثر در افغانستان در آینده در کار نخواهد بود.
قدر مسلم قحطی ، گرسنگی ، آوارگی و محصور شدن دوباره مردم افغانستان در حصار تحجر طالبانیسم و قطع ارتباط با دنیای مجاور ، ره آورد قطعی تحولات پیش روی افغانستان خواهد بود.
زیرا تنها فهم غریزی و غیر عقلانی این گروه از قدرت، زبان زور و قدرت تحکمی و اعمال ترس و وحشت علیه مردم بی دفاع افغانستان است.
آنچه مسلم است این است که در صورت سلطه طالبان بر افغانستان، پدیده نو ظهور و نوپای دولت – ملت در افغانستان بطور قطع فرو خواهد ریخت و فرقه گرایی قومی و افراط گرایی اسلامی دوباره با ادبیات نو طالبانیسم حاکم خواهد شد.
تردیدی نیست که طالبان در صورت غلبه مجدد بر کل افغانستان ، کوچکترین فرصتی را برای دولت و مجلس و ارتش فعلی در ساختار حاکمیتی باقی نخواهد گذاشت و بلکه همه آنها یا از کشور فرار می کنند یا کشته خواهند شد.
طالبان مبتنی بر ایدئولوژیی شکل گرفته که اساسا تهدید بشمار می آید و حمایت از این گروه همانند ریختن “سنگریزه درون دیگ برنج” است
برایند کلی تحولات در افغانستان و پیشروی طالبان در عمق خاک افغانستان و همچنین تسلط ناگهانی بر بخش وسیعی از این کشور ، سرآغاز بحرانی پیچیده در این کشور خواهد بود که استمرار آن همچون بحران دو دهه قبل دامن منطقه را در ابعاد مختلف امنیتی و نظامی خواهد گرفت.
آنچه مسلم است درک این حقیقت تلخ است که بازی خطرناک دیگری در افغانستان طراحی شده که در عمق این بازی ، نقش قدرتهای بزرگ با اهداف خطرناک بوضوح مشاهده می شود.
و چشم انداز افغانستان فعلی و تحولات این کشور به هیچ وجه مطلوب مردم این کشور و کشورهای منطقه نخواهد بود.
تحرک نظامی طالبان در گستره مرزهای ایران و آسیای میانه نیز ، تصادفی نیست و تهران باید زودتر از هر کشور دیگری پیام این اتفاقات برق آسا در مرزهای شرقی خود را درک کند.
از سوی دیگر مرزهای ایران ،مجاری تنفسی ملت و دولت افغانستان و معبر گذرگاهی این کشور محصور در خشکی ها بوده که طالبان با سلطه کامل بر آن یک ملت و یک کشور را تحت محاصره کامل خود گرفته اند و اگر یکماه این گذرگاه‌های استراتژیک را بروی ورودی و خروجی همسایه شرقی ببندند ،کابل بی قید و شرط تسلیم خواهد شد.

ارجاع به این تحلیل

یزدان پناه،کیومرث (1400) تحولات افغانستان به نفع منطقه و ایران نیست، رسانه ژئوپلیتیک، انجمن ژئوپلیتیک ایران

درباره نویسنده

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email
اسکرول به بالا