درجغرافیای باستانی مدنیت محور، تقابل گلوگاههای ژئوپلیتیکی با اهمیت در درون حوزه ای ژئواستراتژیک؛ عمدتا در فضای سرحدات رخ می داد. دفاع و تهاجم در این محیط ها کارکردی دوگانه، اما عملکردی یکسان داشت. در سرحدات ایستا بر یک پهنه؛ پایداری دامنه سرزمینی؛ همواره بر تهاجمات مداوم تاکتیکی استوار بود. تاکتیکی های تهاجمی و دفاعی
اساس سیاست امنیت سازی هماره بر واحد های سیاسی و قلمروهای سرزمینی با استراتژی یا تاکتیک های تهاجمی دولت مبالغه گر از مفهوم توهم توطئه بیگانه، خودانگیختگی دولتی و حاکمیت هایی با قائده ی منفی مضاعف در جغرافیا و تاریخ طولانی در تضعیف ملی استوار بوده است. استراتژی های جغرافیایی، تداوم تاریخی بی ثباتی سیاسی،
اصول رقابت در ژئوپلیتیک مبتنی بر قدرت برآمده از اندیشه، سیاست، موقعیت، مکان های استراتژیک، منابع و جغرافیای تمدن پایه است. تشدد اتکا و تقویت مضاعف قدرت نیز استوار بر عوامل و عناصر دوچندان درکلیات جغرافیایی و متکثر در جزئیات بی قیاس فوق است. این کلیات مستحکم برمنطقه ژئوپلیتیکی و ناظر بر ویژگی ها در
زمینه و جغرافیای انسان ساخت به همراه تاریخ اجتماعی_ سیاسی دولت ملت ها به وضوح نشان می دهد که تفاوت در اندیشه ها، محیط و پویایی علوم، تعیین کننده نوع رفتار انسان و حکومت به نمایندگی از آن است. محیط ناهمسان و تنوع پیرامونی به انضمام اندیشه، از عوامل و عناصر موثر بر پیدایش نوع
خاورمیانه با پویش بیش از چند قرن محیطی مساعد در تکوین تمدن، ولی با ژئوپلیتیکی تکراری در بحران، مناطق وسیع و مشتمل بر جغرافیایی از میانرودان تا مدیترانه را درگیر تنش کرده است. این کانون موثر در موقعیت جغرافیایی و مبتنی بر فرایندی تاریخی در مرکز ژئوپلیتیکی از گشایش فرهنگ، برپایی آیین و ابداع جنگ
محیط دنیای کلاسیک و مدرن غرب؛ دیکتاتوری های پنهان در دمکراسی های خندان مطالعه فرایند تاریخی شکل گیری قوم، قبیله، ملت و دولت بر بستر فراگرد سرزمینی محاط مغرب و از عهد باستان و مرتبط با سببی آن یونان و رم، تا میراث دار آن در منطقه ژئوپلیتیکی اروپای غربی و سپس آمریکای شمالی
تکوین ملیت های قوم پایه و مبتنی بر مکان های جغرافیایی، کمابیش تحت تاثیر اتحاد، روایی در فرهنگ، اندیشه و فلسفه ای ایجابی است. چنین جغرافیایی میسر و اقوامی با فرهنگ پیشتاز که تسهیل کننده در ارتباطات اندیشه ای هستند، گامی در جهت توسعه مدنیت است. همراهی عناصر مربوطه به اجماع اقوام، و سرانجام به
سیستم های جغرافیایی_ژئوپلیتیکی کلاسیک و مدرن از لحاظ کارکرد و دسترسی به منابع و منافع، تفاوت ماهوی دارند. نظام های دولتی و حاکمیتی متناظر بر این وضعیت در دوره کلاسیک به علت محدودیت در توانایی استخراج، فرآوری و توزیع محصولات، به منابع و نیروی انسانی مکان ژئواستراتژیک یا منطقه ژئوپلیتیکی اکتفا نمی کردند. پس تلاش
کم و بیش تمام رفتارهای انسان نخستین تحت تاثیر جغرافیا و ناآگاهی بود. محیط و ناآگاهی هایی که بر مایحتاج های ابتدایی جسمی و ذهنی اثرگذاری داشتند. عوامل و عناصری که تقریبا فاقد توانایی برآورده کردن نیازهای طبیعی و معنوی انسان بود. نقایصی که ناشی از قرارگرفتن تحت تاثیر فشارهای محیطی در دسترسی و دستیابی
